جغرافیای عمومی کانادا (قسمت دوم)

مشاهده قسمت اول

جغرافياي گياهي

منظره جنگل هاي مخلوط در غزغو فونيك دو پوغتنوف، كبك

كانادا در پاسخ به توافقنامه سال 1992، يك طرح عملياتي تنوع زيستي ايجاد كرده؛ طرح مورد ذكر، گونه هاي در معرض خطر و زيستگاه هاي معيني را هدف گرفته. اقليم هاي زيستي اصلي كانادا عبارتند از:

جغرافياي سياسي

كانادا به ده استان و سه ناحيه تقسيم شده است. بر اساس آمار كانادا، 72.0% از جمعيت، در فاصله 150 كيلومتري (93 مايلي) مرز جنوبي كشور با ايالات متحده متمركزند، 70.0% در جنوب موازي چهل و نهم، و بيش از 60% جمعيت، در امتداد درياچه هاي بزرگ و رودخانه سن لورنس، مابين وينزور، انتاريو و شهر كبك زندگي مي كنند. اين موضوع سبب مي شود قسمت اعظمي از نواحي كانادا بصورت صحاري وسيع به ندرت مسكون باقي بماند؛ تراكم جمعيت كانادا 3.5 نفر بر كيلومتر مربع (9.1 نفر بر مايل مربع)، در زمره پايين ترين تراكم هاي جهان مي باشد. عليرغم اين موضوع، 79.7% از جمعيت كانادا ساكن مناطق شهري، كه تراكم جمعيت آنها رو به رشد است مي باشند.

كانادا در طويل ترين مرز بدون محافظ جهان به طول 8,893 كيلومتر (5,526 مايل) با ايالات متحده شريك مي باشد؛ 2,477 كيلومتر (1,539 مايل) از اين مرز با آلاسكا مي باشد. گرينلند، جزيره تابع دانمارك در شمال شرقي كانادا واقع شده، ‌توسط خليج بافين و تنگه ديويس از جزاير قطبي كانادا جدا شده است. جزاير فرانسوي سنت پير و ميكلون، در خارج از ساحل جنوبي نيوفاندلند در خليج سنت لورنس قرار داشته و بطور كامل توسط آبهاي كانادايي در منطقه ويژه تجاري كانادا احاطه شده. كانادا همچنين داراي يك مرز زميني با دانمارك است، كه بطوريكه نقشه هاي منتشر شده در دسامبر 2006 نشان مي دهند، سرحدات مورد توافق از ميان جزيره هنس عبور مي كند.

نزديكي جغرافيايي كانادا به ايالات متحده بطور تاريخي دو كشور را در دنياي سياست نيز به هم پيوند زده است. موقعيت كانادا مابين اتحاد جماهير شوروي (روسيه كنوني) و ايالات متحده، در طول جنگ سرد از اهميت سوق الجيشي برخوردار بوده است؛ چرا كه فراز قطب شمال و كانادا، سريعترين مسير هوايي بين دوكشور بوده و مستقيم ترين مسير براي موشك هاي بالستيك قاره پيما محسوب مي شده.  از پايان جنگ سرد به بعد، انتظار رو به رشدي مبني بر امكان ايجاد اهميت فزاينده اي در ادعاهاي دريايي منطقه قطبي كانادا، در صورتي كه گرمايش جهاني يخ ها را به قدر كافي براي گشايش گذرگاه شمال غربي ذوب كند ،‌وجود داشته است.

به همين ترتيب، بيم آن مي رود كه جزيره مورد اختلاف – و ريز – هنس (متعلق به دانمارك)، در تنگه نارس مابين جزيره السمر و گرينلند شمالي، نقطه آغازي براي چالش هايي در مورد ادعاهاي كلي حاكميت كانادا در شمال گردد.

منابع طبيعي

فراواني منابع طبيعي كانادا، در اهميت مستمر اين منابع در اقتصاد كانادا منعكس مي گردد. صنايع اصلي مبتني بر منابع عبارتند از شيلات، جنگلداري، كشاورزي، محصولات نفتي و استخراج معدن.

صنعت ماهيگيري بطور تاريخي يكي از قدرتمندترين صنايع كانادا بوده است. توده هاي بي همتاي ماهي كد در منطقه دريايي گرند بنكس خارج از نيوفاندلند اين صنعت را در قرن شانزدهم كليد زد. امروزه اين توده ها تقريبا تهي شده، و محافظت دز آن ها به دغدغه اي در استان هاي آتلانتيكي تبديل شده است.  در ساحل غربي،  توده هاي ماهي تون در حال حاضر محدود هستند. جمعيت كمتر تهي شده (ولي در عين حال به شدت كاهش يافته) ماهي هاي آزاد، به پيش برد يك صنعت ماهيگيري قدرتمند ادامه مي دهند. كانادا مدعي محدوده 12 مايل دريايي (22 كيلومتري) اقليم دريايي، منطقه مجاور به ميزان 24 مايل دريايي (44 كيلومتر)، منطقه ويژه تجاري به ميزان 200 مايل دريايي (370 كيلومتر) و فلات قاره اي به ميزان 200 مايل دريايي (370 كيلومتر) يا لبه محدوده قاره اي مي باشد.

جنگلداري مدتهاي مديدي يك صنعت عمده در كانادا به شمار مي آمده. محصولات جنگلي يك پنجم صادرات كشور را شامل مي شود. استان هاي داراي بزرگ ترين صنايع جنگلي عبارتند از بريتيش كلمبيا، انتاريو و كبك. پنجاه و چهار درصد از خاك كانادا پوشيده از جنگل است. جنگل هاي سوزني برگ شمالي، چهار پنجم مناطق جنگلي كانادا را به خود اختصاص مي دهد.

پنج درصد خاك كانادا زمين مزرعي مي باشد كه هيچ قسمت از آن براي بهره برداري دائمي نيست. سه درصد از خاك كانادا توسط چراگاه هاي دائمي پوشيده شده است. كانادا داراي 7,200 كيلومتر مربع (2,800 مايل مربع) زمين تحت آبياري مي باشد (اين تخمين مربوط به سال 1993 است). مناطق كشاورزي در كانادا شامل مرغزار هاي كانادايي، سرزمين اصلي تحتاني و جلگه داخلي بريتيش كلمبيا، حوزه رودخانه سنت لورنس و استان هاي دريايي كانادا مي باشد. محصولات اصلي كشاورزي كانادا در بر گيرنده كتان، جو دو سر، گندم، ذرت، جو، چغندر قند و چاودار در مرغزار ها؛ كتان و ذرت در انتاريوي غربي؛ جو دو سر و سيب زميني در استان هاي دريايي مي باشد. ميوه و سبزيجات بطور مقدماتي در دره آناپوليس نوا اسكوشيا، انتاريوي جنوب غربي، منطقه نعل طلايي انتاريو، در امتداد ساحل جنوبي خليج جرجيان و در دره اوكاناگان بريتيش كلمبيا به عمل مي آيند. گاو و گوسفند در دره هاي بريتيش كلمبيا، گاو، گوسفند و خوك در مرغزار ها، گاو و خوك در انتاريوي غربي، گوسفند و خوك در كبك، و گوسفند در استان هاي دريايي پرورش داده مي شوند. مناطق مهم صنايع لبني در نوا اسكوشياي مركزي، نيوبرانزويك جنوبي، دره سنت لورنس، انتاريوي شمال شرقي، انتاريوي جنوب غربي، دره رود سرخ (رد) در مانيتوبا و دره هاي بريتيش كلمبياي شرقي، در جزيره ونكوور و سرزمين اصلي تحتاني وجود دارند.

بالابر هاي غله در آلبرتا

سوخت هاي فسيلي منابع تازه توسعه يافته تر كانادا، شامل نفت و گاز تحت استخراج از ذخاير حوزه رسوبي كانادايي غربي از اواسط 1900 مي باشند. گرچه ذخاير نفت خام اندك تر مي باشند، توسعه هاي فن آوري در دهه هاي اخير، توليد نفت در اويل سندز آلبرتا را تا جايي فرا گشايي كرده كه امروزه كانادا داراي يكي از بزرگ ترين ذخاير نفت در جهان مي باشد. در ساير اشكال، كانادا مدتهاست كه از ذخاير بزرگ ذغال سنگ و گاز طبيعي بهره برداري مي كند.

منابع معدني كانادا متنوع و گسترده مي باشند. در گستره زره كانادايي و شمال، ذخاير عظيم آهن، نيكل، روي، مس، طلا، سرب، موليبدن، و اورانيوم وجود دارند. مراكز تراكم الماس بزرگي جديدا در قطب شمال گسترش يافته اند كه كانادا را به يكي از بززرگ ترين توليد كنندگان جهان تبديل مي كند. در سرتاسر زره، شهرهاي معدني بسياري وجود دارند كه به استخراج چنين مواد معدني اشتغال دارند. بزرگترين و مشهورترين آنها، سادبري در انتاريو مي باشد. سادبري، از فرايند عادي شكل گيري مواد معدني در زره مستثني مي باشد؛ چرا كه شواهد مهمي مبني بر اينكه حوزه سادبري، يك حفره ايجاد شده در اثر برخورد شهاب سنگ در دوران باستان است، در دست مي باشد. منطقه مجارو غير عادي مغناطيسي تماگامي كه اشتهار كمتري دارد، داراي شباهت هاي تكان دهنده اي با حوزه سادبري است. ناهمگوني مغناطيسي آن بسيار با حوزه سادبري مشابهت داشته، و بنابراين مي تواند دومين حفره متاثر غني از فلزات بشمار رود. زره همچنين توسط جنگل هاي پهناور سوزني برگ شمالي پوشيده شده كه صنعت الوار پر اهميتي را پشتيباني مي كند.

بسياري از رودخانه هاي كانادا ميزبان توليد گسترده نيروي برقآبي بوده اند. سدهاي بسياري كه گسترش آنها در بريتيش كلمبيا، انتاريو، كبك و لبرادور تمركز بيشتري دارد، مدتهاي مديد است كه تامين كننده يك منبع پاكيزه و قابل اطمينان انرژي هستند.

خطرات طبيعي

يخچال هاي بهم پيوسته دائمي در شمال مانعي جدي در برابر گسترش مي باشد. طوفان هاي گردبادي از شرق كوه هاي راكي، كه حاصل مخلوط شدن احجام هوا از قطب شمال، اقيانوس آرام، و قسمت هاي داخلي آمريكاي شمالي مي باشد، مولد بيشترين باران و برف كشور مي باشد.

مسائل زيست محيطي جاري

آلودگي هوا و باران هاي اسيدي ناشي از آن، درياچه ها را بشدت تحت تاثير قرار داده و جنگل ها را نابود مي كند. صنايع ذوب فلزات، تاسيسات بكار گيرنده سوخت ذغال سنگ، و گازهاي خروجي خودروها، بهره وري درحوزه هاي كشاورزي و جنگل را تحت تاثير قرار مي دهد. و آب هاي اقيانوسي توسط فعاليت هاي كشاورزي، صنعتي، استخراج معادن، و جنگلداري آلوده مي گردند.

تغييرات آب و هواي جهاني و گرمايش ناحيه قطبي محتمل است كه تغييرات عمده اي در محيط زيست به بار آورند كه شامل انقراض خرس قطبي، كشف منابع و سپس استخراج آنها و مسير حمل و نقل جايگزيني براي كانال پاناما از طريق گذرگاه شمال غربي.

نقاط سرحدي

نقشه توپوگرافيكي (ارتفاع نگاري)

شمالي ترين نقطه در سرحدات كانادا كيپ كلمبيا در جزيره السمر متعلق به نانوات (83 درجه و 08 دقيقه شمالي و 74 درجه و 13 دقيقه غربي) مي باشد. قطب شمال در 90 درجه شمالي شمالي ترين نقطه آبي است. شمالي ترين نقطه زمين اصلي كانادا مورچيسون پرومونتوري در شبه جزيره بوثيا واقع در نانوات (71 درجه و 58 دقيقه شمالي) مي باشد.

جنوبي ترين نقطه جزيره ميدل در درياجه اري واقع در انتاريو (41 درجه و 41 دقيقه شمالي و 82 درجه و 40 دقيقه غربي) مي باشد. جنوبي ترين نقطه آبي دقيقا در جنوب جزيره، بر روي مرز انتاريو – اوهايو (41 درجه و 40 دقيقه و 35 ثانيه شمالي) واقع شده. جنوبي ترين نقطه سرزمين اصلي كانادا پوينت پلي در انتاريو (41 درجه و 54 دقيقه و 23 ثانيه شمالي) مي باشد.

غربي ترين نقطه، باندري پيك 187 (141 درجه و 00 دقيقه و 7.128 ثانيه غربي) در انتهاي جنوبي مرز يوكونآلاسكا كه بطور تقريبي خط 141 درجه غربي را دنبال كرده ولي هنگام حركت به طرف شمال، بطور بسيار اندك به شرق متمايل مي گردد.

شرقي ترين نقطه كيپ اسپير در نيوفاندلند (47 درجه و 31 دقيقه شمالي و 52 درجه و 37 دقيقه غربي) مي باشد. شرقي ترين نقطه سرزمين اصلي كانادا كيپ سنت چارلس در لبرادور (52 درجه و 13 دقيقه شمالي و 55 درجه و 37 دقيقه غربي) است.

كم ارتفاع ترين نقطه سطح دريا در ارتفاع 0 متري است در حاليكه مرتفع ترين نقطه مونت لوگان در ارتفاع 5,959 متري (19,550 فوتي) مي باشد.

صعب الوصول ترين نقطه كانادا رودخانه جك فيش در آلبرتا (عرض جغرافيايي: 59 درجه و دو دقيقه و شصت ثانيه شمالي، طول جغرافيايي: 112 ذرجه و 49 دقيقه و 60 ثانيه غربي) است.

نقل از ویکیپدیا

جغرافیای عمومی کانادا (قسمت اول)

جغرافياي كانادا بسيط و متنوع مي باشد. با پوشش دادن قسمت اعظم شمالي آمريكاي شمالي (41% وسعت قارهكانادا دومين كشور پهناور جهان از لحاظ وسعت مجموع ميباشد.

كانادا در ناحيه وسيعي بين اقيانوس آرام از غرب و اقيانوس اطلس از شرق و اقيانوس منجمد شمالي از شمال گسترده شده ("از دريا تا دريا"، شعار مملكت، مشعر بر همين واقعيت است)، با ايالات متحده در جنوب (ايالات متحده يكپارچه) و شمال غربي (آلاسكا)، و اقيانوس منجمد شمالي در شمال آن؛ گرينلند در شمال شرقي كانادا واقع است. خارج از ساحل نيوفاندلند، سنت پير و ميكلون، از مستملكات فرا دريايي فرانسه قرار گرفته. از سال 1925 به بعد، كانادا مدعي قسمتي از منطقه قطبي شمال بين طول جغرافيايي 60 درجه و 141 درجه غربي تا قطب شمال مي باشد؛ گرچه، اين ادعا مورد اعتراض مي باشد.

با دربرگرفتن 9,984,670 كيلومتر مربع يا 3,855,100 مايل مربع (خشكي: 9,093,507 كيلومتر مربع يا 3,511,023 مايل مربع؛ آب: 891,163 كيلومتر مربع يا 344,080 مايل مربع)، كانادا اندكي كمتر از سه پنجم برابر وسعت روسيه مي باشد، يعني نزديك به 1.2 برابر بزرگتر از استراليا، اندكي بزرگتر از اروپا، و بيش از 40 برابر بزرگتر از متحده پادشاهي. از لحاظ مساحت كل، كانادا اندكي بزرگتر از هر دو كشور ايالات متحده و چين مي باشد؛ در حاليكه از لحاظ مساحت خشكي (يعني مساحت كل منهاي مساحت درياچه ها و رودخانه ها)، كانادا در رتبه چهارم قرار مي گيرد. مساحت چين برابر 9,326,410كيلومتر مربع/3,600,950 مايل مربع و ايالات متحده برابر 9,161,923 كيلومتر مربع/3,537,438 مايل مربع مي باشد. شمالي ترين نقطه مسكون كانادا (و جهان) پايگاه نيروهاي كانادايي (CFS) آلرت (درست در شمال آلرت، نانوات) واقع در شمالي ترين نقطه جزيره السمرعرض جغرافيايي 82.5 درجه شمالي – تنها در فاصله 834 كيلومتري (518 مايلي) قطب شمال مي باشد.

قطب شمال مغناطيسي در ناحيه قطبي مورد ادعاي كانادا واقع است؛ با اينحال تحقيقات اخير نشانگر حركت آن به سوي سيبري مي باشد.

جغرافياي فيزيكي

يك تصوير مركب ماهواره اي از كانادا. جنگل هاي شمالي بر كل كشور، شامل قطب شمال و كوه هاي كرانه اي و كوه هاي سنت الياس مستولي مي باشند. مرغزارهاي نسبتا مسطح كشاروزي را تسهيل مي نمايد. درياچه هاي بزرگ، رودخانه سنت لورنس (در جنوب شرقي) زمين هاي كم ارتفاعي را كه ميزبان اكثر جمعيت كاناداست، تغذيه مي كنند

 كانادا مساحتي برابر  9,984,670 كيلومتر مربع (3,855,103 مايل مربع) و مجموعه كاملي از منطقه هاي آب و هوايي جغرافيايي مختلفي را در بر مي گيرد. هشت منطقه اصلي از اين لحاظ وجود دارد. كانادا در عين حال در بر گيرنده نواحي دريايي وسيعي، با طويل ترين خط ساحلي جهان به طول 202,080 كيلومتر (125,570 مايل) مي باشد. جغرافياي فيزيكي كانادا در محدوده وسيعي متغيير است. جنگل هاي شمالي بر سراسر كشور مستولي است، يخ در قسمت هاي شمالي مناطق قطبي و امتداد رشته كوه هاي راكي غالب مي باشد، و مرغزارهاي كانادايي نسبتا مسطح در جنوب غربي، كشاورزي حاصلخيز را تسهيل مي نمايد. درياچه هاي بزرگ، رودخانه سنت لورنس (در جنوب شرقي) زمين هاي كم ارتفاعي را كه ميزبان اكثر جمعيت كاناداست، تغذيه مي كنند.

رشته كوه هاي آپالاچيان

رشته كوه هاي آپالاچيان، از جرجيا در ايالات متحده جنوبي، در ميان شبه جزيره گسپه و ايالت هاي آتلانتيكي امتداد يافته، تشكيل تپه هاي در هم پيچيده دندانه دار شده توسط دره رودخانه ها را مي دهد. اين رشته كوه از ميان قسمت هايي از كبك جنوبي نيز عبور مي كند. كوه هاي آپالاچيان (به ويژه كوه هاي نوتردام و رشته طويل) رشته اي قديمي و فرسوده از كوه ها با سن تقريبي 380 ميليون سال مي باشد. كوه هاي شايان ذكر در آپالاچيان عبارتند از مونت ژاك-كغتيه (كبك، 1,268 متر/4,160 فوت) و مونت كارلتون (نيوبرانزويك، 817 متر/2,680 فوت). قسمت هايي از آپالاچيان منزلگاه گونه هاي غني گياهي و جانوري بومي بوده و فرض بر اين است كه در طي آخرين دوره عصر يخبندان، جزو مناطق خارج از يخ بوده است.

زمين هاي كم ارتفاع درياچه هاي بزرگ و سنت لورنس

تصوير درياچه هاي بزرگ از فضا

قسمت هاي جنوبي كبك و انتاريو، در بخش درياچه هاي بزرگ (كه سمت كانادايي آنها به طور كامل در انتاريو واقع شده) و حوزه سنت لورنس (كه اغلب زمين هاي كم ارتفاع سنت لورنس ناميده ميشود)، يكي ديگر از جلگه هاي رسوبي غني ويژه مي باشد. پيش از مهاجرت و گسترش سنگين شهرنشيني در قرن بيستم، اين جنگل هاي كم ارتفاع شرقي درياچه هاي بزرگ، موطن جنگل هاي مركب بزرگ بوده كه اكثرا منطقه مسطح زمين بين رشته كوه هاي آپالاچيان و زره كانادايي را در بر مي  گرفته اند. اكثر قسمت هاي اين جنگل در خلال عمليات كشاورزي  و واقعه نگاري قطع شده اند، ولي قسمت اعظم آنچه باقي مانده، به شدت محافظت مي گردد. در اين قسمت از كانادا، خليج سنت لورنس يكي از بزرگترين دهانه هاي رودخانه در جهان مي باشد (جنگل هاي زمين هاي كم ارتفاع خليج سنت لورنس را ملاحظه نماييد).

آبشار نعل اسبي در آبشار نياگاراي انتاريو، ‌يكي از پر حجم ترين آبشارهاي دنيا، يك منبع نيروي عمده برقآبي، و يك جاذبه گردشگري

ضمن اينكه عوارض اين زمين هاي كم ارتفاع بطور اخص مسطح و هموار است، گروهي از سنگ هاي باتوليت كه به نام تپه هاي مونترجين شناخته مي شوند در اطراف يك خط عمدتا هموار در طول منطقه گسترده شده اند. شايان ذكرترين آنها عبارتند از مونت رويال و مونت سنت-هيلير مونترئال. اين تپه ها از لحاظ دارا بودن منابع معدني بسيار غني اشتهار دارند.

 

زره كانادايي

قسمت شمال شرقي آلبرتا، قسمتهاي شمالي ساسكاچوان، مانيتوبا، انتاريو، و كبك، همچنين قسمت اعظم لبرادور، قسمت هاي اصلي استان نيوفاندلند و لبرادور، بر روي يك زيره وسيع سنگي قرار دارند كه به نام زره كانادايي شناخته مي شود. زره، عمدتا شامل زمينه تپه ماهور هاي فرسوده، و در بر گيرنده درياچه هاي فراوان و رودخانه هاي مهم مي باشد كه به ويژه در كبك و انتاريوي شمالي براي توليد نيروي برقآبي مورد استفاده قرار مي گيرند. زره همچنين منطقه اي از آبگيرها، خليج هادسون را در بر مي گيرد. برخي نواحي ويژه از زره، مشتمل بر كوه هاي تورنگت و لورنتين، به نام رشته كوه ها شناخته مي شود.

گرچه كشاورزي در حد تامين معاش و مزارع كوچك محصولات لبني در بسياري از دره هاي رودها و اطراف درياچه هاي متعدد، به ويژه در قسمت هاي جنوبي صورت مي پذيرد، زره نمي تواند پشتيبان كشاورزي پرقدرت باشد. جنگل هاي شمالي به همراه مخلوطي از درختان ميوه مخروطي بيشتر مناطق زره را پوشش مي دهند كه در نواحي همچون منطقه جنگل هاي زره كانادايي مركزي كه  بيشتر انتاريوي شمالي را در بر مي گيرد، تشكيل منابع ارزشمندي از چوب مي دهند. منطقه به دارا بودن ذخاير معدني فراوان مشهور مي باشد. رزه كانادايي به داشتن ذخاير عظيم مواد معدني همچون زمرد سبز، الماس و مس اشتهار دارد. رزه كانادايي، منزلگاه مواد معدني نيز ناميده مي گردد.

جلگه هاي داخلي كانادا

مرغزارهاي كانادايي بخشي از جلگه هاي رسوبي پهناوري هستند كه بيشتر قسمت هاي آلبرتا، ساسكاچوان جنوبي، و مانيتوباي جنوب غربي، به همراه بيشتر قسمت هاي ناحيه محصور بين رشته كوه هاي راكي و درياچه هاي گريت اسليو و گريت بر در نواحي شمال غرب را در بر مي گيرد. جلگه ها عموما نواحي وسيعي (بيشتر مسطح) از زمين هاي قابل زراعتي را توصيف مي كند كه عمليات كشت و زرع سنگين غلات را در قسمت هاي جنوبي استان ها تاب مي آورند. علي رغم اين موضوع، بعضي از نواحي همچون تپه هاي سايپرس (سرو) و سنگلاخ هاي آلبرتا كاملا پوشيده از تپه و ماهور بوده و استان هاي مرغزار (آلبرتا، ساسكاچوان و مانيتوبا) شامل مناطق وسيع جنگلي همانند جنگل هاي كانادايي ميان قاره اي مي باشند.

ناحيه مياندوكوهي غربي

آب و هواي ونكوور به قدر كافي براي ايجاد امكان رشد گونه هاي متعدد درختان نخل معتدل مي باشد.

ناحيه مياندوكوهي كانادا، كه به ناحيه مياندوكوهي آمريكا متصل مي باشد، از رشته كوه هاي راكي در شرق تا اقيانوس آرام كشيده مي شود. كوه هاي راكي كانادايي قسمتي از يك تقسيم قاره اي عمده مي باشد كه بطور شمالي و جنوبي در ميان آمريكاي شمالي غربي و آمريكاي جنوبي غربي امتداد دارد. سرچشمه رودخانه هاي كلمبيا و فريزر در كوه هاي راكي كانادايي قرار دارد و به ترتيب دومين و سومين رودهاي بزرگي هستند كه به سواحل غربي آمريكاي شمالي مي ريزند.

بلافاصله در غرب كوه ها يك فلات بزرگ داخلي قرار دارد كه منطقه هاي چيلكتون و كاريبو در بريتيش كلمبياي مركزي (فلات فريزر) و فلات نچاكو در قسمت شمالي تر را در بر مي گيرد. دره رودخانه پيس در بريتيش كلمبياي شمال شرقي گرچه قسمتي از مرغزارها است، شمالي ترين منطقه كشاورزي كانادا مي باشد. آب و هواي خشك و معتدل دره اوكاناگان در جنوب مركزي بريتيش كلمبيا شرايط ايده آلي براي پرورش ميوه و صنعت شراب سازي شكوفايي ايجاد كرده است. مابين فلات و ساحل، رشته كوه هاي دومي قرار دارد، كوه هاي كوست. كوه هاي كوست داراي تعدادي از بزرگ ترين يخچال هاي عرض جغرفيايي معتدل در جهان مي باشد.

در ساحل جنوبي بريتيش كلمبيا، جزيره ونكوور توسط تنگه هاي به هم پيوسته جوان دو فوكا، جورجيا و جانستون از خاك اصلي جدا شده است. اين تنگه ها شامل تعداد زيادي جزيره، جزاير گلف (خليج) بطور قابل ذكر مي باشند. در شمال، نزديك مرز آلاسكا، هيدا گوايي در آنسوي تنگه هكيت از منطقه بلا كولا قرار گرفته است. بجز مناطق فلات داخلي و دره رودخانه ها، قسمت اعظم بريتيش كلمبيا پوشيده از درختان ميوه مخروطي است. تنها جنگل هاي باراني معتدل در كانادا در امتداد ساحل اقيانوس آرام در كوه هاي كوست، در جزيره ونكوور، و هيداگوايي يافت مي شوند.

آتشفشان ها

كاناداي غربي داراي آتشفشان هاي زيادي است و قسمتي از سيستم آتشفشاني يافت شده در سرحدات اقيانوس آرام است كه حلقه آتش پسيفيك ناميده مي گردد. بيش از 200 مركز آتشفشاني جوان وجود دارد كه از رشته كوه هاي كسكيد تا ناحيه يوكون كشيده شده اند. اين مراكز در پنج كمربند آتشفشاني بر اساس انواع مختلف آتشفشان و ساختار زمين دسته بندي شده اند. استان آتشفشاني مياندوكوهي شمالي حاصل گسلي شدن، شكست، ترك، و تعامل بين صفحه پسيفيك و صفحه آمريكاي شمالي است. كمربند آتشفشاني گاريبالدي از انكسار صفحه جوان دو فوكا تحت فشار صفحه آمريكاي شمالي پديد آمده. كمربند آتشفشاني آناهيم در نتيجه لغزش صفحه آمريكاي شمالي به سمت غرب بر روي نقطه داغ آناهيم ايجاد شده. عقيده بر اين است كه گروه چيلكوتين در نتيجه امتداد قوس پشت در عقب منطقه انكساري كسكيديا به وجود آمده. حوزه آتشفشاني رانگل در نتيجه انكسار صفحه پسيفيك تحت فشار صفحه آمريكار شمالي در شرقي ترين نقطه گودال آلئوتيان پديدار شده.

پديده آتشفشاني در زره كانادايي هم رخ داده است. اين منطقه در بر گيرنده بيش زا 150 كمربند آتشفشاني است (امروزه تغيير شكل داده و به صورت جلگه هاي نزديك به مسطح فرسايش يافته اند) كه از 600 ميليون الي 2.8 ميليارد سال قدمت دارند. بسياري از ذخاير كاني عمده كانادا مربوط به آتشفشان هاي پري كامبرين مي باشند. در نواحي شمال غرب گدازه هاي زير آبي وجود دارند كه در حدود 2.6 ميليارد سال قدمت داشته و در كمربند آتشفشاني رودخانه كامرون ذخيره شده اند. گدازه هاي زير آبي در صخره ها با عمر بالاي 2 ميليارد سال در زره كانادايي حاكي از وجود آتشفشان هاي اقيانوسي عظيم در مراحل اوليه شكل گيري پوسته زمين مي باشد. آتشفشان هاي باستاني نقش مهمي در تخمين ذخيره مواد معدني كانادا بازي مي كنند. بسياري از كمربند هاي آتشفشاني حاوي ذخاير كاني هستند كه مربوط به پديده آتشفشاني مي باشند.

منطقه قطبي كانادا

در حاليكه قسمت اعظم منطقه قطبي كانادا در سمت شمال خط درختي از يخچال هاي دائمي ظاهرا پايان ناپذير و توندرا تشكيل شده، در بر گيرنده مناطق زمين شناسي از انواع مختلف مي باشد: ناحيه مياندوكوهي قطبي (با رشته كوه بريتيش امپاير و رشته كوه ايالات متحده در جزيره السمر) در بر گيرنده شمالي ترين سيستم كوهستاني در جهان است. زمين هاي كم ارتفاع قطبي و زمين هاي كم ارتفاع خليج هادسون قسمت مهمي از منطقه جغرافيايي را تشكيل مي دهند كه اغلب از آن به عنوان زره كانادايي (در مقابل لفظ صرف ناحيه زمين شناسي) ياد مي شود. زمين در منطقه قطبي اكثرا از يخچال هاي دائمي تشكيل شده كه اين امر سبب دشواري و اغلب خطرناكي ساخت و ساز، و حقيقتا باعث امكان ناپذير شدن كشاورزي مي گردد.

اگر منطقه قطبي را به عنوان تمام آنچه در شمال خط درختي موجود است تعريف كنيم، اين منطقه بيشترقسمت هاي نانوات و شمالي ترين قسمت هاي نواحي شمال غربي، يوكون، مانيتوبا، انتاريو، كبك، و لبرادور را پوشش مي دهد.

آب نگاري

حوزه هاي آبي كانادا

كانادا دارنده ذخاير عظيم آب مي باشد: رودخانه هاي آن نزديك به 9% از آب تجديد پذير جهان را منتقل مي نمايند، اين كشور در بر گيرنده يك چهارم تالاب هاي جهان بوده و داراي رتبه سوم در ميزان يخچال هاي طبيعي (بعد از قطب جنوب و گرينلند) مي باشد. به دليل يخبندان هاي شديد، كانادا ميزبان بيش از دو ميليون درياچه است: بيش از 31,000 درياچه از درياچه هايي كه بطور كامل در كانادا قرار دارند، مابين 3 الي 100 كيلومتر مربع (1.2 الي 38.6 مايل مربع) وسعت دارند، اين در حالي است كه 563 درياچه وسيع تر از 100 كيلومتر مربع (38.6 مايل مربع مي باشند).

رودخانه ها

بزرگ ترين دو رودخانه كانادا عبارتند از سنت لورنس، كه از درياچه هاي بزرگ آبگيري كرده و به داخل خليج سنت لورنس جاري مي باشد، و مكنزي، كه به داخل اقيانوس منجمد شمالي ريخته و از بخش اعظمي از كاناداي شمال غربي آبگيري مي نمايد. در حالي كه سنت لورنس از لحاظ حجم آب تخليه شده در دهانه آن، بزرگ ترين رود كانادا مي باشد، مكنزي طويل ترين رود كانادا است. طول رودخانه مكنزي از راه انشعاب آن، رودخانه پيس و با راه يابي به سرچشمه آن در رودخانه فينلي بريتيش كلمبيا، 4,241 كيلومتر (2,635 مايل) بوده و يكي از طويل ترين رودخانه هاي جهان مي باشد. سنت لورنس و مكنزي، از لحاظ حجم تخليه آب، به ترتيب دومين و سومين رود بزرگ آمريكاي شمالي مي باشند.

آبخيزها

آبخيز آتلانتيك آب كليه استان هاي آتلانتيك (قسمتهايي از سرحدات كبك-لبرادور بر تقسيم بندي قاره اي آتلانتيك تثبيت شده اند)، كه شامل بيشتر قسمت هاي مسكون كبك و بخش هاي بزرگي از انتاريو مي باشد، را جمع آوري مي نمايند. اين آب ها عمدتا توسط رودخانه مهم اقتصادي سنت لورنس و انشعابات آن، كه از ميان آنها رودخانه هاي ساگوناري، مانيكوگان و اتاوا شايان ذكرند، جمع آوري مي گردند. آب درياچه هاي بزرگ و درياچه نيپيگون نيز رودخانه سنت لورنس را تغذيه مي كند. رودخانه چورچيل و رودخانه سنت جان عناصر مهم ديگري از آبخيز آتلانتيك در كانادا هستند.

آبخيز خليج هادسون آب هاي بيش از يك سوم كانادا را جمع آوري مي نمايد. اين آبخيز مانيتوبا، انتاريوي شمالي و كبك، بيشتر نواحي ساسكاچوان، آلبرتاي جنوبي، نانوات جنوب غربي و نيمه جنوبي جزيره بافين را تحت پوشش دارد. اين آبخيز مهمترين عامل در مبارزه با خشكسالي در مرغزارها و توليد نيروي برقآبي، به ويژه در مانيتوبا، انتاريوي شمالي و كبك مي باشد. عناصر مهم اين آبخيز شامل درياچه ويني پگ، رودخانه نلسون، رودخانه هاي ساسكاچوان شمالي و ساسكاچوان جنوبي، رودخانه اسيني بوان، و درياچه نتيلينگ در جزيره بافين مي باشند. درياچه وولاستون بر روي مرز مابين آبخيزهاي خليج هادسون و اقيانوس منجمد شمالي واقع شده و به هر دو آب رساني مي كند.

تقسم قاره اي كوه هاي راكي، آبخيز پسيفيك در بريتيش كلمبيا و يوكون را از آبخيزهاي قطبي شمال و خليج هادسون جدا مي كند. اين آبخيز نواحي مهم كشاورزي بريتيش كلمبياي داخلي (همچون دره هاي اوكاناگان و كوتناي) را آبياري كرده و براي توليد نيروي برقآبي مورد استفاده قرار مي گيرد. عناصر عمده اين آبخيز عبارتند از رودخانه هاي يوكون، كلمبيا و فريزر.

آب هاي قسمت هاي شمالي آلبرتا، مانيتوبا و بريتيش كلمبيا، بيشتر قسمت هاي نواحي شمال غرب و نانوات، و قسمت هايي از يوكون توسط آبخيز قطبي شمال جمع آوري مي شوند. اين آبخيز به استثناي رودخانه مكنزي، طويل ترين رود كانادا، بطور اندك براي توليد نيروي برقآبي مورد استفاده قرار گرفته. رودخانه هاي پيس، آثاباسكا و ليارد، به همراه درياچه هاي گريت بر و گريت اسليو (به ترتيب اولين و دومين بزرگترين درياچه هايي كه تماما در كانادا واقع شده اند) عناصر عمده آبخيز قطبي شمال مي باشند. هر يك از اين عناصر، نهايتا به رودخانه مكنزي، كه بدين سان آب قسمت اعظم آبخيز قطبي شمال را جمع آوري مي نمايد مي پيوندند.

آب هاي جنوبي ترين قسمت آلبرتا از طريق رودخانه ميلك و انشعابات آن به داخل خليج مكزيكو هدايت مي گردد. رودخانه ميلك از كوه هاي راكي منطقه مونتانا سرچشمه گرفته، سپس به داخل آلبرتا سرازير مي گردد، آنگاه به داخل ايالات متحده، جايي كه به رودخانه ميسوري آب رساني مي كند، باز مي گردد. آب هاي قسمت كوچكي از ساسكاچوان جنوب غربي توسط بتل كريك، كه به داخل رودخانه ميلك ميريزد، جمع آوري مي گردد.

مشاهده قسمت دوم

نقل از ویکیپدیا